Czytam Tomka Pindla żale nie-żale o czytelniczej niewdzięczno¶ci, a może raczej niewiedzy lub też obojętno¶ci.

Ogłoszono mi już dawno temu, że mam swój blog. Ale jako¶ mnie nie ci±gnęło. Wolałem czytać cudze blogi. No, ale Artur, opiekun m.in. mojego blogu, nie daje mi spokoju. Podoba mi się hiszpańska nazwa bloga: "bitacora" (od "cuaderno de bitacora" czyli "dziennika pokładowego", który trzymany był w "bitacorze" , szafce, w której chowano przede wszystkim busolę (może jest po polsku odpowiedni termin?). No cóż, może warto zacz±ć prowadzić własny dziennik pokładowy - tym bardziej, że sam jestem ciekaw, gdzie też ta żegluga mnie poniesie. Na wypłynięcie z portu, co¶ co chodziło za mn± od dawna - bardzo krótka historia królestwa Redondy zwi±zana z Javierem Mariasem, pisarzem, który jest dla mnie nieustannym odkryciem (choćby dlatego, że regularnie czytam jego felietony). Zał±czony tekst jest nieco przekształcon± wersj± dwóch tekstów napisanych dla "¦wiata lekarza" (www.nazdrowie.pl - gdyby¶cie chcieli sprawdzić, co to jest, a sprawdzić warto), dla którego to pisma pisuję za namow± Pawła Krusia i pod czujn± opiek± Anny Rogali (pilnuje mnie, żebym się nie lenił). W radiowej dwójce Ewie Stockiej też niedawno o Redondzie opowiadałem. Wszystko z nadziej±, że namówię jeszcze parę osób do przeczytania powie¶ci Javiera Mariasa.

 

 

Carlos Marrodán Casas - genialny tłumacz literatury hispanojęzycznej. To dzięki Carlosowi Polska poznała Marqueza, Mariasa, Bolańo i oczywi¶cie "Cień wiatru" (oraz najnowsz± "Grę anioła") Carlosa Ruiza Zafóna.